توسعه و سلامت هر جامعه ای مرهون تلاش های مجریان آن جامعه در راستای اطلاع رسانی دقیق کافی و حقیقی برای تنویر افکار عمومی بوده و این امر خطیر در جوامع مختلف بیشتر بر عهده رسانه ها و مطبوعات است .
از آنجایی که در ایران نیز مطبوعات به عنوان رکن چهارم دموکراسی از سوی همه پذیرفته شده ،اطلاع رسانی و شفاف سازی از وظایف خطیر رسانه های دیداری ، شنیداری و نوشتاری به شمار می رود، اما به لحاظ اینکه رسانه ی صوتی و تصویری کشور به صورت انحصاری در قالب رسانه ملی عمل می کنند ،لذا وظیفه ی مطبوعات به عنوان ناقلان واقعی و بی واسطه حوادث و اتفاقات جامعه سنگین تر و مهم تراز دیگرابزارها جلوه گر شده است .
در این میان نقش خبرنگاران و روزنامه نگاران بیش از هر فرد و نهادی حیاتی تر نمود می یابد .
چرا که خبرنگاران به لحاظ فضای خاص جامعه با انعکاس هر خبر و رویدادی در مظن انواع اتهامات ،ندانم کاری ها وگاه سیاسی کاری ها ،و ... قرار می گیرد . تقریبا کمتر کسی حاضر است مشقات و کمبود های این قشر بی توقع را برای لحظه ای کالبدشکا فی کردو یا تا حداقل با احساس همدردی و همراهی ،دشواری کار و سخن ها را بر او سهل وراحت کند .
و اکنون که باز هم در آستانه 17 مرداد سالروز شهادت شهید محمود صارمی و روز خبرنگارقرار گرفته ایم گویی باز هم به جای تقدیر و قدردانی، هجمه ها و فشار ها بر این قشر جانی دوباره گرفته تا شاید قلم ها رنگ باخته و خواسته ها ، نظرات و آرای مردم با صلاحدید منافع گروهی منعکس شود .
امیدی که هر از گاهی با ایجاد کنش و جنگ روانی علیه مطبوعات و خبرنگاران سوسو می زند و دوباره با مقاومت و حقیقت طلبی و واقعیت نویسی خبرنگاران فرهیخته در کنجی به خاموشی می گراید .
آنچه که حقیقت مسلم است ارزش و شان قلم و خبرنگاران در نزد عامه مردم به خصوص در تفکر جامعه اسلامی و مسلمانان ایران زمین است ، زیرا آنقدر قلم و نگارش حقایق از جایگاه والایی برخوردار است که خداوند در سوره مبارکه "قلم" به قلم و آنچه می نویسد قسم یاد می کند. ((ن والقلم و ما یسطرون )) و این آیه شریفه خود بیانگر حرمت قلم و نگارندگان حقیقت است لذا انتظار می رود مسئولان و تریبون داران مختلف به سخت کوشی ها و تلاش های بی محابا و پاک این قشر درمند که دردجامعه را با جان و دل درک کرده و برای رسیدن به راه حل های معقول و منطقی یار و همراه مسئولان هستند یا نیم نگاهی داشته باشند و حداقل بدون ارعاب و تهدیدهای ضمنی با نگاهی واقع گرایانه و انسان دوستانه از توانایی ها و زحمات ایشان تجلیل کنند نه اینکه آنها را به دامن زدن به مسایل ریز و پیش پا افتاده و حتی سیاسی متهم کنند .
باید به خاطر داشته باشیم که مردم حق دارند از هر مسئله و خبری هر چند جزئی آگاه باشند چرا که هیچ نکته ای از نگاه تیز بین آنها دور نخواهد ماند!!!!!!!
مطلب فوق سرمقاله هفته اینجانب در هفته نامه همدان ۱۴۰۰ می باشد که مناسبت روز خبرنگار در تاریخ سه شنبه ۲۰ مرداد ماه ۱۳۸۸ شماره ۱۲۸ منتشر شده است.
محمد رضا پارسیان هستم، مردی ایرانی از تبار آریایی... متولد اردی بهشت شصت و سه در محله آقاجانی بیگ همدان، عاشق موسیقی... افکار و احساساتی دارم که مثل بیشتر مردان کشورم توان ابراز ندارم...با اینکه متاهل شده ام، اما هنوز پر از احساس کودکی هستم... هم اکنون هم عضو کوچکی از جامعه مطبوعاتی ها، روابط عمومی ها و طراحان پایتخت تاریخ و تمدن ایران زمین هستم... این محیط مجازی رو انتخاب کردم به عنوان مکانی برای ابراز احساسات و دلتنگی هام...احساس می کنم به تعداد نفراتی که میان تو وبلاگم دوستانی دارم که حقیقتا بهم سر میزنن...